Λοιπόν, τα τελευταία χρόνια έχω βγάλει το καπέλο στις Γαλλικές μουσικές παραγωγές, καθώς το αποτέλεσμα τους είναι ποιοτικά εξαίσιο. Οι Felipecha μας έρχονται από τον δρόμο του κρασιού, με τις ευλογίες του Wax Tailor, αφού η τραγουδίστρια της μπάντας δεν είναι άλλη από την Charlotte Savary. Μην περιμένεις, όμως, να ακούσεις trip hop ή instrumental hip hop. Ολόκληρος ο δίσκος “De Fil En Aiguille”, είναι γεμάτος με pop και folk υπαινιγμούς που σε ταξιδεύουν μέχρι τις απόκρημνες παραλίες της Νορμανδίας. Οι Felipecha στριμώχνουν τα παιχνιδιάρικα φωνητικά τους ανάμεσα σε περιπαικτικούς κιθαρισμούς και σου αποδεικνύουν ότι, όσος πάγος και να έχει φωλιάσει στην ψύχη σου, ο δίσκος αυτός θα λειτουργήσει σαν calvados, που θα τον λιώσει μονομιάς…. 3.5/5.
Tag Archives: Indie
Tsunami…
Στην Jakarta της Ινδονησίας, εκτός από θαλάσσια tsunami, υπάρχουν και τα ηχητικά. Ένα από αυτά είναι και οι “Everybody Loves Irene”. Αξιοπρεπέστατο trip hop συγκρότημα, με την γλυκούλα, σχιστομάτα τραγουδίστρια να αποδίδει φόρο τιμής σε Beth Gibbons, Beth Orton, (όχι όμως στην Beth Ditto) και σε άλλες νεραϊδοφωνές της συγκεκριμένης μουσικής σκηνής. Η δεύτερη δουλειά τους, έχει τίτλο “On a second thought, I might wanna change some things” και θα σε κάνει να αλλάξεις στάση σε πολλά πράγματα, όχι όμως και να αλλάξεις το δισκάκι για να ακούσεις κάτι άλλο. Για καλό και για κακό, αγόρασε δύο τρεις κόπιες, γιατί η πρώτη δεν θα αντέξει και πολύ, από το συνεχές παίξιμο. Ή απλά μπορείς να το κατεβάσεις από εδώ (χαχα)… 4/5!
Take A Side…
Οι (N1nth) Cloud αποτελούνται από τους Grounded1 και Broken. Το “Sides” είναι η δεύτερη τους δουλειά και κυκλοφόρησε το 2008. Ρίμες, εντυπωσιακά samples, εκρηκτικά beats και κάποια indie στοιχεία, μας δίνουν κάτι το διαφορετικό. Έναν δίσκο που, ώρες ώρες, θυμίζει Linkin’ Park και παράλληλα διαθέτει το δυναμισμό κα τη φρεσκάδα νέων παιδιών, με μυαλό που κόβει σαν ξυράφι και ήχο που βάζει φωτιές στα bpm. 3.5/5.
Trippin’ In The City…
Η συλλογή “City Campers” κυκλοφόρησε το 2007 και αποτελεί μια πρώτης τάξεως αφορμή για γνωριμία με την αγγλόφωνη ελληνική μουσική σκηνή. Electronica, pop, indie και broken beats από τα πλέον φρέσκα ονόματα που θα μας απασχολήσουν (ή μας απασχολούν ήδη), όπως οι Monsieur Minimal, Eko Tiger, Sillyboy, Expert Medicine, Ekos Quartet και πολλοί άλλοι. Μπες στο μουσικό van και ταξίδεψε σε 3 ολόκληρα cd για πολλές πολλές ώρες μουσικής ευφορίας… 3.5/5.
Back To Business…
Επιστροφή από τις διακοπές (σχεδόν) και ποστάρουμε δουλειά του 2008, ποιότητας ΑΑ και πεντάστερη. Η Sharleen Spiteri, front-woman των γνωστών μας Texas, κάνει τα πρώτα της βήματα στη solo καριέρα. Αγγίζει τα όρια της funk και soul, χωρίς να χάνει τη φρεσκάδα της παλιάς καλής pop, στην οποία μας είχε συνηθίσει. Album πολύ καλό για να σε κρατήσει για αρκετές ώρες να ρεμβάζεις ατάραχος και να αναρωτιέσαι πως σκατά περάσανε τρεις εβδομάδες διακοπών!!! 4/5!
Golden Shower…
Το 2009 η Santogold αποτέλεσε το αγαπημένο παιδί της μουσικής βιομηχανίας. Βάζοντας φωτιά στα ραδιόφωνα και ξετινάζοντας τα βρετανικά charts, κυκλοφορεί το ομώνυμο album-debut της. Προμοτάρει τη διαστημική φωνή της με τις roots-reggae, hip hop και pop επιρροές της και κάνει το ασχημόπαπο Lady Gaga να τη φθονεί για τη μοναδικότητα και τη psychedelic attitude της. Η εξαιρετική παραγωγή του δίσκου, προσθέτει πολλά χρυσά αστεράκια στη προσπάθεια της, ενώ η συνεργασία με το κακό παιδί της underground hip hop, Spank Rock, δίνει κομμάτια δυναμίτες, όπως το “Shove It”. Το “L.E.S. Artistes” το ξέρουν και οι κουφοί. Προσωπικά, όμως, θεωρώ πως το “Say Aha” είναι το αποκορύφωμα του δίσκου. Εν ολίγοις, μια δουλειά που δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να την ακούσεις… 4/5!
Holly…Summer!!
Έβλεπα ένα από τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα της ζωής μου, μπροστά από μια εντελώς ήρεμη λιμνοθάλασσα και περιτριγυρισμένος από το απόλυτο πράσινο και τις πυγολαμπίδες που είχαν ξεκινήσει τα νυχτερινά τους παιχνιδίσματα, στο νησί των Φαιάκων. Κάπως έτσι ανακάλυψα τον Patrice. Μεγαλωμένος στη Γερμανία και με μεγάλη αγάπη για τη reggae, έχει στο ενεργητικό του 6 albums. Το 2005 καταφέρνει να σαρρώσει το Γερμανικό MTV με το κομμάτι “Soulstorm”, από τον δίσκο “Nile”, που είναι και ο αγαπημένος μου. Ο Patrice πετυχαίνει να δώσει έναν πιο uptempo χαρακτήρα στη reggae, προσθέτοντας soul, funk και indie στοιχεία. Το αποτέλεσμα είναι….καλοκαιρινό! 4/5!
Yppah Means Happy….
Όταν άκουσα τον πρώτο δίσκο του Joe Corrales Jr., aka Yppah, εξεπλάγην ευχάριστα και τον τοποθέτησα στις πολύ υψηλές θέσεις των προτιμήσεων μου. Ο νεαρός από το Τέξας, με επιρροές από την indie, rock και country μουσική, αλλά και με μεγάλη αγάπη για τις experimental εκφάνσεις, μπολιάζει τη μουσική του με electronica, instrumental hip hop και dubstep και παραδίδει μαθήματα μουσικής ψυχεδέλειας και εισητήριο χωρίς επιστροφή. Το 2009 κυκλοφόρησε το δεύτερο album του, από τη Ninja Tune και αυτό, με τίτλο “They Know What Ghost Know”. Ο δίσκος έχει μια σαφώς πιο indie κατεύθυνση από τον προκάτοχο του, αλλά δεν χάνει καθόλου σε ψυχεδέλεια. Τα κιθαριστικά riffs είναι εξίσου ταξιδιάρικα και μελωδικά, ενώ οι ομοβροντιές των samples και των breaks σε αποζημιώνουν, καθώς αποτελούν τα τείχη που θα σε κλείσουν στον κόσμο του Yppah… 4/5!
Spell Love In French…
Ο Serge Gainsbourg είναι ένας από τους μεγαλύτερους ερωτικούς τροβαδούρους της μουσικής Γαλλίας, με πολυτάραχη ζωή, σχέση με την Jane Birkin και αναρίθμητες επιτυχίες στο παλμαρέ του. Το 2006 κυκλοφόρησε η συλλογή “Monsieur Gainsbourg: Revisited”, στην οποία, ηχηρά ονόματα της σύγχρονης μουσικής, διασκευάζουν πολλές από τις επιτυχίες του. Τα ονόματα που θα συναντήσεις είναι οι (πρώτοι και καλύτεροι) Portishead, Franz Ferdinand, Kid Loco με Jarvis Cocker, Brian Molko και Placebo, Tricky, Michael Stipe, Trash Palace με Marc Almond, Carla Bruni (μην μείνει παραπονεμένος ο Sarkozy) και άλλοι. Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και διαφορετικό album, με μουσικές που δεν θα σε αφήσουν αδιάφορο. 4/5!
Magnetic Reaction…
Οι Stratus είναι οι Mat Anthony και Martin Jenkins. Το 2005 κυκλοφορούν στην Αυστριακή Klein Records, το “Fear Of Magnetism”. Cinematic electronica, indie στοιχεία, trip hop και ψυχεδέλεια, είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτό το album. Αν σου αρέσουν οι Air και ο Kid Loco, τότε οι Stratus θα ικανοποιήσουν κάθε προσδοκία σου. Ειδικά το track “Uplink”, είναι αξεπέραστο… Αν βρεις και links (γιατί εγώ δεν βρήκα πουθενά), τότε ποιός σε πιάνει!!!!!! 3,5/5.
