Screenatorium is a respectful trip hop band from France. The album “Audimat” was released in 2009 and includes all those elements that make downtempo music charming. It has feeling, nice vocals, fantasy, darkness and that sick atmosphere that covers the urban standards of today’s music. It’s not a bad work. Maybe we should check on them more frequently. 3.5/5.
Tag Archives: Downtempo
French Revolution…
Doctor Flake is one of the most respected trip hop producers in France. “Minder Surprises” came out in 2009 and gave sequel to the long line of great underground French music. Classic downtempo beats and grooves, beautiful sampling and mixing and a lot of tracks that will make you dream of non-existing places. This album is a good one and you should give it a listen. 4/5!
Retro Classical…
Degiheugi has two great characteristics. First of all, he’s an awesome trip hop artist and producer. And second, he gives all his works for free! That’s rare, I’m telling you! “The Broken Symphony” is a quality album from 2008, full of trip hop sounds and musical landscapes. This French guy knows what he’s doing. So, given the opportunity, you can take a tour through his website and get to know his music. 4 stars for the man! 4/5!
Ding Dong…
Ο Jerry Dimmer ή Dim Dim έρχεται από το κέντρο του διαβόλου, δηλαδή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις Βρυξέλλες. Έχοντας ασχοληθεί με τα breaks, κυκλοφορεί το 2007 το album “Dim Dim” που κινείται σε πιο downtempo και ηλεκτρονικά μοτίβα. Ο ανάλαφρος ήχος του Dimmer, με τους παιχνιδιάρικους κιθαρισμούς και τα συννεφάτα φωνητικά, θα σε μαστουρώσουν μουσικά, θα σε κάνουν να υπνοβατείς μέρα μεσημέρι και οι φίλοι σου θα σε ρωτάνε συνέχεια “Καλά, ρε φίλε, γιατί χαμογελάς διαρκώς?”. Beautiful stuff. 4/5!
Ancient Star System…
Το “A Dense Swarm Of Ansient Stars” είναι το δεύτερο album του βρετανικού ντουέτου, που ακούει στο όνομα I Monster. Όντας χαμηλών τόνων, δεν έχουν ακουστεί ιδιαίτερα. Στους κύκλους των χαμένων ακροατών, όμως, είναι γνωστοί για το στυλ και τη μουσική τους, από τον πρώτο δίσκο. Σε αυτή τη δουλειά, ο ήχος τους από minimal γίνεται πιο πλούσιος, υιοθετούν pop και lo fi στοιχεία, συν τη live ενορχήστρωση και τα φωνητικά. Ως αποτέλεσμα, το “A Dense Swarm Of Ancient Stars”, είναι ένας δίσκος πιο γεμάτος και από ψυγείο νεοέλληνα με κατοχικό σύνδρομο, γλυκός σαν αμαρτία και θα σε ικανοποιήσει μέχρι τελευταίας οκτάβας. 4.5/5!
Intimidation…
Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα, αλλά δεν το πίστευα. Είπα, θα το ακούσω πρώτα και μετά θα κρίνω. Έλα όμως, που όλοι είχαν δίκιο! Μια απογοήτευση την παίρνεις από την τελευταία δουλειά των, προσφιλών στο έθνος, Thievery Corporation. Το “Culture Of Fear” είναι, ίσως, ο πιο υποτονικός δίσκος τους. Που είναι η μουσική με άποψη, που έβγαζαν μέχρι τώρα? Πού είναι ο κοφτερός στίχος? Το μισό, σχεδόν, album μπορείς να το χώσεις σε αυτές τις ελεεινές lounge συλλογές, τύπου “Terry’s Cafe” και να παίζει σαν background μουσική σε γιάπικα αστικά bar. Να μην είμαστε τελείως άδικοι, όμως. Το “Culture Of Fear” έχει και τις καλές του στιγμές. Υπάρχουν και κομμάτια που θα σου θυμίσουν τις παλιές δουλειές των Thievery. Υπάρχουν στιγμές μέσα στο δίσκο, που καταλαβαίνεις πως τα μόνα καλά της παγκοσμιοποίησης, βρίσκονται στη μουσική… 3/5.
myspace.com/thieverycorporation
Primavera…
Η παρακαταθήκη των Portishead καλά κρατεί και οι Aloan ανήκουν σε αυτήν ασυζητητί. Η μπάντα από τη Γενεύη, της Ελβετίας, μας έχει δώσει μερικά αξιόλογα album, αλλά το “Better In Springtime” νομίζω πως είναι ένα από τα καλύτερα τους. Η εξαιρετική παραγωγή σε συνδυασμό με τα μεταξένια φωνητικά της τραγουδίστριας της μπάντας, Lyn M, κατατάσσουν τους Aloan σε περίοπτη θέση, στη μετα-Portishead εποχή. Οι προσπάθειες για να διασωθεί η συγκεκριμένη μουσική είναι αρκετές, αλλά οι περισσότερες χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Έτσι, χαιρόμαστε όταν βλέπουμε κάποια μουσικά σχήματα που καταφέρνουν να ανανεώσουν τον trip hop ήχο… 4/5!
Ticking Clocks…
Δεν πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία δουλεία των Ancient Astronauts, “We Are To Answer”. Το “Into Bass And Time” ήρθε για να συνεχίσει αυτό που είχαν αφήσει στη μέση, αλλά και να προστεθεί στην τεράστια δισκοθήκη των Kabanjak και Dogu (που απαρτίζουν το ντουέτο). Σίγουρα θα περιμέναμε κάτι περισσότερο, καθώς ο Kabanjak μας έχει συνηθίσει σε πολύ πιο ποιοτικά album. Το μείγμα από hip hop, downtempo και groove, υπάρχει και εδώ, όπως και κάποιες μουσικές αναλαμπές, όπως το “Worldwide”, που σε αποζημιώνουν και σου χαρίζουν ένα χαμόγελο που δεν εξατμίζεται για αρκετή ώρα… 3.5/5.
Parallel Universe…
Από το 2004 μας έρχεται το “Grid Mode” του Marlin. Instrumental hip hop, hypnotic beats, trip hop samples, dub, ονειροπόλοι κιθαρισμοί, εξαιρετική παραγωγή και ένα ταξίδι στο μουσικό υπερπέραν είναι όλα αυτά που θα σου προσφέρει αυτός ο δίσκος. Ξεχασμένος στα σκονισμένα ράφια των blogs, είναι λίγο δύσκολο να τον βρεις. Το link το προσφέρω με μερική επιφύλαξη. Μην το προσπεράσεις… Highly recommended! 4/5!
Crafting…
Οι Don Air είναι παλιές καραβάνες. Από το 1999 φτιάχνουν μουσική. Το album “Carpenter’s Delight” κυκλοφόρησε το ’99 και σου ξαναφέρνει τη γεύση της παλιάς καλής μουσικής. Downtempo, dub και broken beats, περίτεχνα φτιαγμένα με απλά και σίγουρα βήματα που οδηγούν στην επιτυχία. Ένας δίσκος που, μάλλον δεν έχει εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε, αλλά αποτελεί μια ιδανική συντροφιά στα παιχνίδια με την άμμο, αυτό το καλοκαίρι. Δύσκολα θα το βρεις, μιας και όλα τα links είναι κατεβασμένα. Αρκέσου στο promo ep, αφού μόνο αυτό είναι διαθέσιμο… 4/5!
